Leidsch Dagblad – October 11, 2016

Hypocrisie bij de Republikeinen

Als u het tweede presidentsdebat tussen Donald Trump en Hillary Clinton in de nacht van zondag op maandag niet hebt gezien: wees blij. Het was een vreemde mix van saai en walgelijk. Hillary Clinton was minder indrukwekkend dan tijdens het eerste debat, maar desalniettemin bewonderenswaardig kalm en gefocust. Donald Trump cirkelde als een roofdier om haar heen. Hij beschuldigde haar man van verkrachting en dreigde haar te laten opsluiten als hij eenmaal president is. Af en toe dacht ik dat hij haar zou gaan slaan. Het was een naargeestige show. Tegelijkertijd had het iets poëtisch dat de eerste vrouwelijke presidentskandidaat die echt kans maakt eerst de eindbaas van de foute mannen moet zien te verslaan. Verder werd het debat volkomen overschaduwd door de ineenstorting van Trumps campagne in de afgelopen dagen.

Genderkwesties zijn niet mijn specialisme. Natuurlijk spelen ze een rol bij de culturele processen die ik bestudeer, beeldvorming en herinnering, maar mijn proefschrift ging over een invloedrijke, witte man. President Franklin Roosevelt had veel en vanzelfsprekende macht. Toch merk ik dat ik bijna wekelijks over seksisme schrijf. De huidige race om het Witte Huis vraagt erom. Ik probeerde twee opeenvolgende weken over andere aspecten van de verkiezingen te schrijven. Toen kwam de Trump tape uit 2005 boven water, waarin Trump opschept over hoe hij vrouwen lastigvalt en seksueel misbruikt, ‘omdat hij een ster is, en dan mag dat’. Tja.

Anders dan veel conservatieve Republikeinen die over elkaar buitelden om hun afschuw uit te spreken, was ik ook weer niet zo verrast door Trumps uitspraken. Als een student met veel hormonen en een matig ontwikkeld geweten dit tegen mede-adolescenten had gezegd, zou ik er amper van opkijken. Gelukkig weten de meeste adolescenten niet waar ze moeten kijken als iemand opschept over zijn seksuele wangedrag en zijn er altijd nog helden die er iets van durven te zeggen. Maar in dit geval betreft het een man van toen zestig en inmiddels zeventig. Bij wijze van ‘kleedkamerpraat’ beweerde Trump dat hij vrouwen regelmatig in hun vagina greep. Hij ontkende pas expliciet dat hij dat daadwerkelijk deed nadat de debatleider de vraag drie keer had herhaald. In plaats daarvan zei hij telkens dat hij ‘enorm veel respect heeft voor vrouwen’.

Toch vind ik dat Trump veel akeligere dingen heeft gezegd en gedaan. Over moslims, zwarten, latino’s, mensen met een beperking, en ja, vrouwen dus. Dat was voor al die conservatieven die hem nu afvallen blijkbaar wel acceptabel? Tegen Trump zelf loopt op dit moment een aanklacht voor een verkrachting van iemand die toen 13 jaar oud was. Maar toen er in 1989 vijf zwarte tieners – de Central Park Five –werden beschuldigd van een verkrachting, plaatste Trump paginagrote advertenties die opriepen hen te executeren. Zelfs nádat ze op basis van DNA-tests onschuldig waren gebleken hield hij vast aan dat standpunt. Dat hij dubbele standaarden hanteert was, kortom, allang duidelijk.

Maar de conservatieve Republikeinen die afstand van Trump nemen, hanteren zelf ook dubbele standaarden, al klinken ze meer gepolijst. De meesten noemen hun vrouwen en dochters, die door Trumps uitspraken zijn beledigd. Blijkbaar kun je de pijn van een vrouwelijke medemens pas serieus nemen als ze familie is. Geen wonder dat Trumps oproep om alle moslims uit te sluiten minder erg was, want niemand van het establishment heeft moslims in zijn familie. En na het debat lijkt de rel alweer minder erg. Als Trump de komende dagen ietsje stijgt in de peilingen, vinden de andere Republikeinen hem vast snel weer een toffe peer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *