Leidsch Dagblad – October 29, 2016

De onverwachte derde kandidaat

Hoewel in de Verenigde Staten maar twee partijen normaal gesproken de president leveren, zijn er kandidaten die Democraat noch Republikein zijn. Meestal zijn zulke presidentskandidaten bij voorbaat kansloos. De bekendste dit jaar zijn libertariër Gary Johnson en Jill Stein van de Groene partij. Beiden zullen in veel staten een klein percentage van de stemmen binnenhalen, maar nergens is winst realistisch.

Maar, zoals mijn favoriete peilingenwebsite fivethirtyeight.com benadrukt, er is één onafhankelijke kandidaat die wél daadwerkelijk kans maakt president te worden, zij het een kleine. Dat is de conservatieve Evan McMullin uit de staat Utah. Hij is mormoon, een opmerkelijke christelijke stroming die in Utah veel voorkomt. Tot 1890 was polygamie voor mormoonse mannen toegestaan. Zelfs nu zijn er nog fundamentalistische groepen waar polygamie voorkomt. Zo komt het dat je in de prachtige nationale parken van Utah soms gezinnen ziet met één vader, drie moeders en minstens tien kinderen.

De mormoonse gemeenschap in Utah is groot en hecht. De verwachting is dat de leden massaal op ‘hun’ McMullin zullen stemmen. FiveThirtyEight schat de kans dat McMullin er de winnende kandidaat wordt op twintig procent – meer dan welke onafhankelijke kandidaat in welke staat dan ook. Bij winst zou hij de zes kiesmannen van Utah veroveren. Dan komt er een interessant scenario in beeld. Als Utah naar Evan McMullin gaat, wordt het waarschijnlijker dat Donald Trump en Hillary Clinton geen van beide 270 kiesmannen achter zich krijgen, de meerderheid die nodig is om het presidentschap direct op te eisen.

In dat geval schrijft de Grondwet voor dat het Huis van Afgevaardigden de nieuwe president kiest uit de drie kandidaten die de meeste kiesmannen achter zich hebben. Clinton, Trump en McMullin dus. En die laatste afficheert zich nu al als de redelijke compromiskandidaat. Als de zaak bij het Huis van Afgevaardigden belandt, kan het best zo lopen dat hij president wordt.

McMullin lijkt veel meer op de doorsnee conservatieve Republikein dan Trump. Een nadrukkelijke christen met veel vertrouwen in de vrije markt en zwaar conservatieve family values. Anders dan Trump leunt hij niet tegen neonazistische stromingen aan en hij doet vast niet aan pussy-grabbing. Maar net als Trumps running mate Mike Pence en voormalig Republikeins kandidaat Ted Cruz, is McMullin beslist geen voorvechter van vrouwen- en homorechten.

Mannen als Pence en Cruz worden niet beschuldigd van aanranding, maar hebben via hun politieke agenda diep ingegrepen in het privé-leven en de persoonlijke vrijheden van duizenden vrouwen, homo’s en transgenders. Pence bijvoorbeeld, heeft als gouverneur van Indiana alles gedaan om abortus onmogelijk te maken, vooral door meestal toch al arme vrouwen financieel en emotioneel onder druk te zetten. In Indiana zijn vrouwen na een abortus of miskraam verplicht een begrafenis te organiseren en bekostigen – ook als het een foetus van acht weken betreft. Wetgeving gemaakt om vrouwen te pesten die, al dan niet buiten hun schuld, niet voldoen aan het ideaalplaatje van christelijk moederschap. Ted Cruz, een compromisloze politicus, helt over naar het dominionism, het streven naar politiek en wetgeving op strikt Bijbelse grondslag. Een wereldbeeld waarin homo’s en transgenders geen bestaansrecht hebben. Als landsadvocaat en senator van Texas heeft hij keihard gestreden tegen het grondwettelijke verbod op discriminatie op basis van seksuele voorkeur.

Evan McMullin is politiek een groentje, dus we weten niet hoe radicaal hij is op traditioneel conservatieve thema’s. Waarschijnlijk zou hij minder ver gaan dan Cruz of Pence. Maar stiekem zouden zij wellicht blijer zijn met McMullin dan met Trump als president.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *