Leidsch Dagblad – September 28, 2016 (Dutch & English)

Clinton domineert het eerste debat (English below Dutch)

Verschillende analisten zeiden na het eerste debat tussen presidentskandidaten Hillary Clinton en Donald Trump, dat Trump niet voldoende en Clinton juist te goed voorbereid was. Op Twitter merkte iemand daar snedig bij op dat dat vaker zo gaat als een man en een vrouw op sollicitatiegesprek komen. En dat de man de baan dan meestal krijgt. En ja, ook nu was seksisme impliciet en expliciet aanwezig. Als vrouwelijke kandidaat in een cultuur die mannelijke leiders gewend is en een enorme tolerantie heeft voor mannelijke imperfectie, maar niet voor vrouwelijke, zal Clinton daar altijd last van hebben. Maar mij viel op dat ze er bij dit debat bijzonder doordacht mee omsprong.

Trump onderbrak haar, afhankelijk van hoe je telt, tussen de 24 en de 51 keer, praatte dwars door haar en de debatleider heen, lachte niet en stond te snuiven als een getergde stier. Clinton, die als geen ander weet dat je als vrouw onbetrouwbaar en onsympathiek wordt gevonden, tenzij je je volgens traditionele gendernormen gedraagt, interrumpeerde niet, gebaarde heel bescheiden en glimlachte aan één stuk door grootmoederlijk en gemeen tegelijk. ‘Ach jochie toch’, ‘bless his little heart’, leek ze te zeggen.

Ze viel Trump aan op het feit dat hij een vrouwelijke journalist een ‘dik varken’ had genoemd. Trump antwoordde dat de vrouw in kwestie dat verdiende. Lachen voor zijn aanhangers, maar weinig presidentieel voor de gematigde Republikeinen wier stemmen hij ook nodig heeft.

Uit principe zeg ik nooit iets over de outfit van een vrouwelijke ambtsdrager. Het leidt af van de inhoud, niemand praat over de kleding van mannen, en het suggereert dat een vrouw pas serieus kan worden genomen als ze er aantrekkelijk uitziet. Maar in dit geval maak ik een uitzondering. En wel om mijn hoed af te nemen voor Hillary’s felrode maatpak. Of het mooi is interesseert me niet, maar in dit geval maakte Clinton een ijzersterk statement. Ze zei eigenlijk: ‘Hier, als jullie dan per se mijn kleding moeten bespreken, maak er wat van.’ Reacties als ‘gedrenkt in het bloed van de mannen die hebben gepoogd haar kapot te maken’ en ‘een rode lap op een stier’ vatten het oordeel aardig samen. Zo werkte het inderdaad op Trump.

Een ander voorbeeld is haar gebruik van voornamen. Let maar eens op, veel media, ook kwaliteitskranten en gerenommeerde peilers, hebben het over ‘Hillary’ versus ‘Trump’. Een bekend verschijnsel. Bij vrouwen nemen we sneller de vrijheid om te tutoyeren en voornamen te gebruiken dan bij mannen. In plaats van erop te staan dat ze bij haar achternaam wordt genoemd, als erkenning dat ze in het mannenwereldje van de politiek voor vol wordt aangezien, buit Clinton dit effect juist uit. Ze noemt zichzelf Hillary, en spreekt Trump gezellig aan met Donald. En je ziet dat hij zich doodergert.

Maar wie heeft het debat nu gewonnen? Als wetenschapper zeg ik: dat weten we nog niet. In de loop van deze week verschijnen er nieuwe, methodologisch goed verantwoorde opiniepeilingen. Die kunnen meer uitsluitsel geven dan de meestal sterk gekleurde peilingen van nieuws-websites. Hoewel, historisch blijken debatten maar zelden de echte game-changers in de race om het Witte Huis. Vaak accentueren ze een trend die er toch al was. Dat is op dit moment interessant, omdat ‘de trend’ in de peilingen al een tijdlang onduidelijk is. Misschien komt daar nu verandering in. Hoe dat ook zij, voor mij persoonlijk staat wel vast wie de winnaar is van dit debat.


Clinton Dominates First Debate

Several analysts said, after the first debate between presidential nominees Hillary Clinton and Donald Trump, that Trump was underprepared and Clinton overprepared. On Twitter someone snidely responded that this is often the case when a man and a woman go for a job interview. And that the man usually lands the job.

And yes, here too sexism was implicitly and explicitly present. As a female candidate in a culture that is used to male leadership and has enormous tolerance for male, but not female, imperfection, this will always bother Clinton. But I was struck by how thoughtfully she handled it in this debate.

Trump interrupted her, depending on how you count, between 24 and 51 times, talked right over her and the moderator, never smiled, and was heaving like a frustrated bull. Clinton, who knows like no-one else that you are considered untrustworthy and unsympathetic as a woman, unless you perform according to traditional gender norms, did not interrupt, gestured very modestly, and smiled constantly, grandmotherly and mean at the same time. “Ach, wee one”, she seemed to be saying, “bless his little heart”.

She attacked Trump for calling a female journalist a fat pig. Trump responded that the woman in question had deserved it. Funny for his fan-base, but not very presidential for the moderate Republicans whose vote he also needs.

As a matter of principle, I never say anything about a female politician’s attire. It distracts from the content. Nobody talks about the clothes of men. And it suggests that a woman can only be taken seriously if she looks attractive. But in this case I make an exception, because I want to take off my hat for Clinton’s bright red suit. Whether it was beautiful doesn’t interest me, but in this case Clinton made a strong statement. She more or less said: “Here, if you must discuss my clothing, make something of this!”. Responses like “steeped in the blood of men who tried to break her”, and “like a red rag to a bull” summarize the collective judgement fairly well. And that’s how it did affect Trump.

Another example is her use of first names. If you pay attention to it, you’ll notice that many media, including quality papers and reputable pollsters, talk about ‘Hillary’ versus ‘Trump’. It’s a well-known phenomenon. With women we are more likely to take the freedom to use first names than with men. Instead of insisting that she be addressed by her surname, in recognition that she is a serious player in the men’s world of politics, Clinton employs this effect actively. She calls herself Hillary, and cosily addresses Trump as Donald. And you can see that it freaks him out.

But who won the debate? As an academic I have to say: I don’t know. In the course of this week we’ll see the first scientific, methodologically sound, polls done after the debate. Those can give more certainty than the usually highly unreliable internet polls. However, historically, debates rarely turn out to be game changers in the race to the White House. They often accentuate a tendency that was there already. That is interesting at this moment, because the trend isn’t very clear now, and perhaps the new polls will change that. In any case, for me personally it’s entirely clear who the winner of this debate is.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *